Eindelijk een thuis

Daar zijn we weer. En dit keer met heel, heel goed nieuws.

Eind maart vertrokken we weer naar Spanje (ja oeps, nu pas een update). Met onze nieuwe missie als doel; we gingen weer op zoek naar nieuwe huizen. Ik ga niet al te veel uitweiden over de huizen die we hebben bekeken en alle avonturen die we hebben beleefd. Het is natuurlijk het allerleukste om te vertellen over het huis wat we nu ons thuis mogen noemen.

De start van de nieuwe zoektocht

Onze lieve vrienden Sanne en Joachim (die kennen jullie inmiddels wel uit alle verhalen denk ik zo) hebben afgelopen winter een huis gekocht in de gemeente Piloña. Ze hadden ons uitgenodigd om bij hun te verblijven terwijl we verder zouden zoeken naar een thuis. Én mega gezellig, én heel fijn. Zo konden we overdag een beetje helpen klussen bij hun huis, samen genieten van lekker eten en elkaars gezelschap en ondertussen in de buurt rondkijken naar huizen. Het gebied waar zij een huis hebben gekocht is namelijk een van de gebieden waar onze uitgebreide zoektocht onder viel. En zo hebben we behoorlijk wat huizen bekeken. Veel huisjes waren een duidelijke nee, sommige hadden wel iets maar waren we niet gelijk aan verkocht, maar uiteindelijk kwamen we bij een huis wat hoger op de berg terecht. Het was een prachtig huis en we waren op slag verliefd. Best flink boven ons budget, maar in Asturias is het normaal veel lager dan de vraagprijs te betalen dus gingen we toch. Het was een prachtige plek aan het einde van een weggetje, mooi uitzicht, veel land en we konden er al gelijk in wonen. Wij waren alleen niet de enige met deze belangstelling. Blijkbaar waren er veel mensen die interesse hadden. De kans dat we het huis voor veel minder konden kopen zat er dus niet in. Maar, dit huis bracht ons wel heel veel. Ten eerste was het super fijn om te ervaren dat we weer verliefd konden worden op een ander huis dan het huis in Teverga. Dat gaf weer extra moed. Verder bracht dit huis ons naar hoger op de berg. Rens zei toen tegen ons dat als dit was wat we zochten, we absoluut nog verder de berg omhoog moesten. Dus gingen we, een dag later, gelijk de berg op. En zo kwamen we terecht in Robledo. We hadden twee huizen gevonden die we graag wilden bekijken en de eerste die we tegenkwamen was gelijk raak. Een prachtig mooi wit huis aan de onderkant van het dorp. Met een enorm uitzicht op alle bergen (& de Picos!), een mooie oude gallerij, een terras op het zuiden en precies genoeg land. We gingen gelijk stuiteren, wat een parel! We waren zo enthousiast dat we het andere huis niet eens meer wilden bekijken. We stuurden de makelaar die het huis verkocht gelijk een berichtje of ze ons terug konden bellen.

En toen ging het rollen…

Zo kwamen we enthousiast terug bij Sanne en Joachim. Blijkbaar hebben zij dat huis twee jaar geleden ook bekeken en had Regitze (een vriendin uit de buurt) gezegd dat ze de eigenaren kende. Wij stuurden haar dus als de wiedeweerga een berichtje of zij inderdaad de eigenaren kende. Maar het bleek een vriendin van haar te zijn, die nog Nederlands was ook. En zo kwamen we in contact met Conny. Ze was super enthousiast en kon ons gelijk al een hoop vertellen over het huis. Ze stelde voor dat we niet gingen kijken via de makelaar maar dat ze de sleutel gewoon bij de eigenaren ging ophalen. En zo stonden we dezelfde dag nog in het huis. Van binnen was het nog mooier. Overal prachtige oude deurtjes in blauwtinten, een mooie oude trap, oude cementtegels, veel ruimte en redelijk hoge plafonds. Wel een paar scheuren in de muren, dus die moesten we wel laten checken door onze kenner Rens. Dus maakten we nog een afspraak zodat we met de hele bende opnieuw binnen konden gaan kijken. Gelukkig waren de scheuren geen fundament probleem en was de structuur van het dak in orde. Het huis is wel aanzienlijk groter dan het ‘oude’ huis in Teverga en een échte opknapper. Vervolgens kwamen we dus wel even in een draaikolk van gedachtes en overpeinzingen; willen we zo’n groot project aangaan? Hoe gaat ons leven er dan voor X jaar uitzien? Willen we dat? Hoe willen we ons leven indelen als we het doen? Wat zouden we doen als het oude huis nu in één keer geregeld is? Allemaal grote vragen die we lang niet allemaal beantwoord hebben, maar die er wel voor hebben gezorgd dat we goed stilstonden bij de resultaten die deze keuze zou hebben. Samen met de luchtigheid dat als we het echt helemaal niks vinden, we ook ‘zo’ weer kunnen opstappen.

Toen kwamen de papieren

De volgende stap was om de papieren te laten checken door onze advocaat. Conny had ook al veel ervaring met het papierwerk in Spanje en had al wat voorwerk gedaan. In principe was alles in orde, dus deden we een bod onder de voorwaarde dat onze advocaat groen licht zou geven. We kwamen uit op een fijne prijs en toen was het afwachten. Onze advocaat is namelijk een kei in haar werk, maar soms heb je geen idee dat ze aan het werk is voor je. Ze is enorm druk en doet haar eigen ding en als ze dan van alles heeft geregeld laat ze het aan je weten. Dat kan soms wel op je zenuwen werken omdat je geen idee hebt wanneer ze dan aan jouw geval gaat werken. Is het vandaag? Deze week? Deze maand? Maar na een paar dagen liet ze weten dat ze naar de papieren had gekeken en dat het huis niet geregistreerd was. Met dit nieuws schoten wij natuurlijk weer een beetje in de kramp: toch niet weer hetzelfde geval? Haha. Maar gelukkig ging dit verhaal wat anders. Lukas en ik zouden wat boodschappen gaan doen in het stadje toen onze advocaat ons liet weten dat zij in het stadje was en dat het een goed idee was om elkaar daar te ontmoeten. Binnen 10 minuten kwamen we er achter dat de verkoper ook in het stadje was en zo zaten we een halfuur later met z’n allen bij de notaris. Zo konden we alle papieren checken en afspraken maken. Alles was oke, ole! Het bleek belangrijk te zijn dat de verkoper de erfenis van de overledene had geaccepteerd en dat de nummers van de erfenis overeen kwamen met de nummers in het kadaster. Gelukkig klopte dit allemaal en konden we gelijk met z’n allen afspreken wanneer we gingen tekenen. Toen kwam er nog een beetje chaos. Wij zouden namelijk 6 dagen later vertrekken naar Nederland voor het familieweekend van de familie Wijers. En de notaris waar alle papieren waren geregeld, zou de volgende dag verhuizen. Dus verzonnen we de volgende constructie: wij zouden de volgende dag weer terug komen om een contract te tekenen zodat onze advocaat voor ons mocht tekenen. Dan kon de notaris verhuizen en konden zij de verkoop regelen terwijl wij in Nederland waren. Klonk voor ons helemaal geweldig, We rijden weg uit Spanje zonder huis en konden dan uit Nederland eindelijk terug rijden naar een thuis.

Maar toen we de volgende dag bij de notaris zaten belde onze advocaat. Blijkbaar had de verkoper toch liever dat we eerder konden tekenen. Dus ging ze hard op zoek naar een andere plek waar we het papierwerk konden regelen voordat we naar Nederland zouden vertrekken. En ofcourse, als de topper dat ze is, regelde ze voor ons een afspraak bij een andere, betrouwbare notaris, de dag voordat we weg zouden rijden.

Het kan dus ook simpel

En toen was het opeens geregeld. Buiten dat de dag zelf nog een beetje chaos was omdat onze auto naar de garage moest, konden we in de avond gewoon naar ons nieuwe thuis rijden. We kregen enorme kasteel sleutels, daar begon de geweldige ervaring al mee. En zo trokken we de champagne open die inmiddels al bijna een jaar achter in onze auto lag te wachten. Één groot feest. We spendeerden onze eerste avond fantaserend over de plannen van het huis met zicht op de ondergaande zon. Wat een leven.

Eigenlijk zouden we de dag erna wegrijden naar Nederland, maar toen we na het tekenen onze auto wilden ophalen bleek het probleem helaas niet heel simpel op te lossen. Ze hadden minimaal drie dagen nodig om een bepaald kastje eruit te halen, op te sturen naar de reperateur en er weer in te plaatsen. Of ze zouden de volgende dag een nieuwe plaatsen, maar dan waren we 1000 euro kwijt. Dat zagen we niet helemaal zitten. We vonden het heel jammer dat we daardoor niet naar het familieweekend konden gaan, maar het betekende wel dat we nu echt even konden landen in ons huis. Dat is zo fijn! We zijn uiteraard al aan de slag gegaan met wat klusjes; maar die horen jullie in de volgende blog!