Het gevecht met de laurier

Daar zijn we weer. We zijn hier zo lekker aan het genieten van onze plek, elkaar en het werk. De afgelopen weken hebben we ook flink wat bezoek gehad dus dat leverde ongemerkt een vertraging op in de blogs. Maar, nu ben ik aan het bijschrijven! We beginnen waar we gebleven waren en zal de volgende tijd wat vaker een blog plaatsen om de tijd in te halen.

De nieuwe staat van de muur

Laten we maar gelijk beginnen met de muur. En die muur, die gaat echt snel. Het lijkt wel alsof Lukas de stenen elke dag sneller kan leggen. Als je ook kijkt naar de foto’s is hij in deze twee weken veel meer gestegen dan in de vorige blog, cool he! Maar ja, dat is ook logisch, hoe vaker je dit doet, hoe sneller en beter je erin wordt. Maar, na twee keer knipperen was de muur zo hoog als het terras moest worden. Dat was super gaaf, want dat betekende dat we er al konden lopen. Ons terras was daardoor al een stuk groter en het beeld van hoe het terras er uiteindelijk uit zou zien werd steeds completer. Zo leuk!

Maar na het vieren was het tijd voor het volgende deel, en daar ging het wat mis. De muur loopt namelijk naar het oude varkenshok, en daar staat al heel lang een laurierboom. Dat klinkt onschuldig, maar dat was het niet.
We begonnen met het snoeien van de laurier, aangezien deze nog leefde. Alles op de grond voor een toekomstig vuurtje en natuurlijk ook wat takken ophangen zodat we wat gedroogde laurierblaadjes zouden hebben. Maar toen begon de ellende. Want toen bleek dat de laurier in de oude muur was gegroeid die daar eerst stond.
Dat betekende dus niet dat er een boom en een muur achter elkaar stonden, en dat je gewoon de muur kon afbreken en de boom kon zagen. Nee. De boom was wortel en steen, die door elkaar heen waren gegroeid. Je kon niet zagen met een kettingzaag, want dan zat je binnen no-time op een steen. En dan was je kettingzaag kapot.
Dus dat moest met de handzaag en de beitel, steentjes en hout, alles één voor één weghalen.

En dat was natuurlijk niet het leukste klusje voor Luuk. Laten we maar zeggen eigenlijk een kutklus. Op een gegeven moment wisselde hij het af met het werk aan de binnenmuren, zodat hij niet constant met zijn polsen bezig was, want die begonnen op een gegeven moment zacht te klagen. Toen kwamen we op het idee om de boom in de fik te steken. Maar de buren lachten ons keihard uit. Want die boom was heel groot én levend. Ze zeiden dat we dan wel een paar weken geduld moesten hebben haha. Dus daar gaven we het maar op, want ze hadden een goed punt.

Ze kwamen wel regelmatig checken hoe het ging en ons andere gereedschappen brengen die konden helpen. Het ging iets beter, maar na een tijdje bleek dat ook niet echt te werken. Toen kwamen de buren weer langs en zeiden dat het vuur misschien toch niet zo’n slecht plan was. En toen wist Luuk de onderkant van de boom vrij te maken omdat deze toevallig verrot was (meevaller!). Hij bouwde daar een vuurtje in en kon ondertussen verder bouwen aan de muur. Zo was die boom er binnen een paar dagen ineens niet meer!

Dat was ZO FIJN.

De wc, of toch niet?

Ondertussen was ik druk met een moestuinbak. Ik kreeg wat meer werk dus was ook wat meer bezig achter de computer, maar na de lunch sprong ik naar buiten om ergens aan te bouwen. Eigenlijk zou ik beginnen met het toilet, want mams en Jor (mijn broertje) zouden over een paar weken komen en we waren een beetje klaar met poepen in het veld.

Maar ondertussen hadden we ook nog het probleem dat de schuur en het huis soms heel vochtig zijn. We hadden bedacht dat een oorzaak al het hooi in de schuur kon zijn. Het hielp in ieder geval niet méé aan de vochtigheid in huis haha. Maar ik vind het dan zonde om het te verbranden, en de boeren wilden het ook niet hebben omdat het te oud was. In een boekje over de ‘no-dig garden’ hadden we gelezen dat je een moestuinbak kon opbouwen uit groen materiaal en droog materiaal zodat dat over de tijd zou gaan composteren. Ideaal natuurlijk, want zo konden we weer van een deel van het hooi af komen haha.

Maar daar begon het niet mee ,want we hebben geen plat stuk grond. Dus dacht ik, ik maak een klein plateau waar de moestuinbak op kan staan. Maar dat betekende wel dat ik dat plateau eerst moest maken. Haha, ik moet er wel een beetje om lachen als ik dit zo opschrijf, maar goed. Ik gebruikte de stenen van het varkenshok om een muurtje te maken. En daar kon ik de aarde achter scheppen die we nog over hadden van het terras.

Dat was voor mij weer een extra plus, want we waren eindelijk van (een deel van) die aarde af. Toen was het toch echt tijd voor de moestuinbak zelf, en die deden we samen!

Onze vrijdagavond date

We hadden nog grote ronde balken liggen. Die konden we wel voor de constructie gebruiken dachten we. Maar, die kan je niet zagen met een cirkelzaag. Onze kettingzaag lag bij de maker en we hadden geen elektra voor de elektrische kettingzaag, dus er bleef één optie over. Onze vrijdagavond dat werd handmatig die balken doorzagen. Dat was echt een hel, want die balken waren gemaakt van ecalyptus en kastanjehout, superhard dus. Bijna onmogelijk om doorheen te komen. En met de cirkelzaag durfden we het niet aan, want we waren bang dat de balken zouden wegspringen. Maar na zweten en zwoegen lukte het wel!

Maar toen we probeerden de planken aan de ronde balken vast te maken. Dan krijg je dus helemaal geen mooie constructie haha. Dus gooiden we die ronde palen weer weg (au) en gebruikten we een oud houten hek met vierkante palen als constructiehout. We waren even vergeten dat we die óók nog hadden. Maar, zo hadden we aan het einde van de week wel een prachtige moestuinbak staan. Klaar om gevuld te worden met hooi!

We zijn heeeeel blij dat de laurierboom weg is, dat we een mooie moestuinbak hebben, en dat Kiki eindelijk echt aan het toilet kan beginnen haha. We hebben natuurlijk ook nog veel leuke dingen gedaan, maar die ga ik, net als de vorige keer, niet allemaal in detail bespreken.

Wat wel het vermelden waard is, is dat we naar een voorstelling van Emer zijn geweest. Dat was echt prachtig. We hebben wat rondgewandeld in de buurt, zijn met Nov naar het strand geweest – het hondenstrand, en ze vond het geweldig. En Nova en Nap beginnen steeds meer aan elkaar te wennen, beetje bij beetje.